Paul Kimdir?


Sevgili ziyaretçimiz, bu makalemizde Aziz Paul’dan bahsedeceğiz. Bizim temel kaynağımız Tanrı sözü olan İncil’dir. Eğer kargo dahil ücretsiz İncil almak isterseniz aşağıdaki linkten formu doldurmanız yeterlidir. Size iyi okumalar diliyoruz.

Talep Formu

Paul (Pavlus), Hristiyanlığın erken gelişiminde etkili bir figürdü. Yazıları ve mektupları İncil’in önemli bir bölümünü oluşturur; Aziz Paul, ortaya çıkan Hristiyanlık dininin yönünü belirlemekte öncülük yapmıştır. Aziz Paul, özellikle, kurtuluşun dini adetlere değil, imana dayandığı rolünü vurguladı. Aziz Paul hem Yahudi hem de Roma vatandaşıydı; erken yaşamında Hristiyanlara karşı zulme katıldı. Ancak Şam yolunda bir değişim geçirdi ve hayatını müjdeyi anlatmaya adamış bir Hristiyan oldu.

Paul’un Gençliği

Asıl adı Saul olan Aziz Paul, dindar bir aileden gelen bir Yahudi idi. Türkiye’nin güneyinde yer alan Tarsus’ta bir Roma vatandaşı olarak doğdu. Tarsus o dönemde Roma İmparatorluğu içinde önde gelen kültür, eğitim, felsefe merkezlerinden birisiydi ve çok iyi okullara sahipti. Kudüs’te büyüdü ve Yahudi Yüksek Kurul’un (Sanhedrin) önde gelen bir otorite olan Gamaliel tarafından büyütüldü. Dini yazıları öğrenmenin yanı sıra, Yunan filozoflarını da inceledi ve yaşamın mutluluğa giden yolu erdemli bir şekilde kabul etmesini savunan Stoacı filozoflarla tanıştı. Günlük yaşamında bir çadır yapımcısıydı.

Erken hayatı boyunca, Aziz Paul bir Ferisiydi. Ferisiler İncil’de de okuyacağınız üzere yazılı ve sözlü geleneğe sıkıca bağlı dini bir gruptu. Hristiyanlara yapılan zulme katıldı. Bunların arasında, İsa Mesih’in havarilerinden ve ilk Hristiyan şehit olan Stefan’ın taşlanmasına katılmak da vardı. İşte Paul, Saul adıyla ilk kez burada ortaya çıkıyor. Elçilerin İşleri 7: 58-60; 22: 20. Aziz Paul İsa Mesih’i izleyen yeni mezhebe karşı bu kadar eleştirel olmasının en önemli nedeni, İsa’nın çarmıhta bir ‘suçlunun ölümü’ öldüğü gerçeğine dayandırılmış olmasıydı. Paul’e göre Beklenen Mesih’in çarmıhta ölmüş olması doğru olamazdı.

Paul ve Hristiyanlık

MS 31-36 yıllarında, Aziz Paul, Hristiyanlara karşı zulümeden bir yobazdan sadık bir Mesih izleyicisine nasıl dönüştüğünü İncil’de anlatılıyor:

İsa Saul’a Görünüyor

Saul ise Rab’bin öğrencilerine karşı hâlâ tehdit ve ölüm soluyordu. Başkâhine gitti, Şam’daki havralara verilmek üzere mektuplar yazmasını istedi. Orada İsa’nın yolunda yürüyen kadın erkek, kimi bulsa tutuklayıp Yeruşalim’e getirmek niyetindeydi. Yol alıp Şam’a yaklaştığı sırada, birdenbire gökten gelen bir ışık çevresini aydınlattı. Yere yıkılan Saul, bir sesin kendisine, “Saul, Saul, neden bana zulmediyorsun?” dediğini işitti.

Saul, “Ey Efendim, sen kimsin?” dedi.

“Ben senin zulmettiğin İsa’yım” diye yanıt geldi. 6“Haydi kalk ve kente gir, ne yapman gerektiği sana bildirilecek.”

Saul’la birlikte yolculuk eden adamların dilleri tutuldu, oldukları yerde kalakaldılar. Sesi duydularsa da, kimseyi göremediler. Saul yerden kalktı, ama gözlerini açtığında hiçbir şey göremiyordu. Sonra kendisini elinden tutup Şam’a götürdüler. Üç gün boyunca gözleri görmeyen Saul hiçbir şey yiyip içmedi.

Şam’da Hananya adında bir İsa öğrencisi vardı. Bir görümde Rab ona, “Hananya!” diye seslendi.

“Buradayım, ya Rab” dedi Hananya.

Rab ona, “Kalk” dedi, “Doğru Sokak denilen sokağa git ve Yahuda’nın evinde Saul adında Tarsuslu birini sor. Şu anda orada dua ediyor. Görümünde yanına Hananya adlı birinin geldiğini ve gözlerini açmak için ellerini kendisinin üzerine koyduğunu görmüştür.”

Hananya şöyle karşılık verdi: “Ya Rab, birçoklarının bu adam hakkında neler anlattıklarını duydum. Yeruşalim’de senin kutsallarına nice kötülük yapmış! Burada da senin adını anan herkesi tutuklamak için başkâhinlerden yetki almıştır.”

Rab ona, “Git!” dedi. “Bu adam, benim adımı öteki uluslara, krallara ve İsrailoğulları’na duyurmak üzere seçilmiş bir aracımdır. Benim adım uğruna ne kadar sıkıntı çekmesi gerekeceğini ona göstereceğim.”

Bunun üzerine Hananya gitti, eve girdi ve ellerini Saul’un üzerine koydu. “Saul kardeş” dedi, “Sen buraya gelirken yolda sana görünen Rab, yani İsa, gözlerin açılsın ve Kutsal Ruh’la dolasın diye beni yolladı.” O anda Saul’un gözlerinden balık pulunu andıran şeyler düştü. Saul yeniden görmeye başladı. Kalkıp vaftiz oldu. Sonra yemek yiyip kuvvet buldu. (Elçilerin İşleri 9:1 – 19)

Paul ve Mesih Müjdesi

Bu görümden ve iyileşmesinden sonra İsa Mesih’in tanrısallığını kabul etti ve hayatını Hristiyan mesajını yaymaya adadı. Aziz Paul, İsa Mesih’in hizmetkarı olduğunu ve bu ateşli dönüşümünün, akıl ya da mantıktan değil Tanrı’nın lütfundan kaynaklandığını açıkladı. Aziz Paul, sünnet gibi eski dini ayinlerin artık gerekli olmadığını öğretti. Günahkârları kurtarmak için çarmıhta ölen İsa Mesih’in kurtarıcı gücüne olan inancın, Hristiyanlığın özü olduğunu öğretti:

Ama şimdi Yasa’dan bağımsız olarak Tanrı’nın insanı nasıl aklayacağı açıklandı. Yasa ve peygamberler buna tanıklık ediyor. Tanrı insanları İsa Mesih’e olan imanlarıyla aklar. Bunu, iman eden herkes için yapar. Hiç ayrım yoktur. Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı. İnsanlar İsa Mesih’te olan kurtuluşla, Tanrı’nın lütfuyla, karşılıksız olarak aklanırlar. Tanrı Mesih’i, kanıyla günahları bağışlatan ve imanla benimsenen kurban olarak sundu. Böylece adaletini gösterdi. Çünkü sabredip daha önce işlenmiş günahları cezasız bıraktı. Bunu, adil kalmak ve İsa’ya iman edeni aklamak için şimdiki zamanda kendi adaletini göstermek amacıyla yaptı.

Öyleyse neyle övünebiliriz? Hiçbir şeyle! Hangi ilkeye dayanarak? Yasa’yı yerine getirme ilkesine mi? Hayır, iman ilkesine. Çünkü insanın, Yasa’nın gereklerini yaparak değil, iman ederek aklandığı kanısındayız. Yoksa Tanrı yalnız Yahudiler’in Tanrısı mı? Öteki ulusların da Tanrısı değil mi? Elbet öteki ulusların da Tanrısı’dır. Çünkü sünnetlileri imanları sayesinde, sünnetsizleri de aynı imanla aklayacak olan Tanrı tektir. (Romalılar 3:21-30)

Aziz Paul, Mesih’in aracılığıyla gelen lütfun ve müjdenin sadece Yahudilere değil tüm dünyaya geldiğini öğretmiştir. Aziz Paul’un öğretileri, insanların Yahudilikten Hristiyanlığa geçişine yardımcı oldu. Aziz Paul’dan önce, İsa Mesih’in takipçileri genelde sadece Yahudilikle ilişkiliydi. Aziz Paul, Yahudi olmayanların doğrudan Hristiyan olabileceklerini ve önce Yahudi olmaya gerek olmadığını başarıyla savundu.

Aziz Paul kendini misyonerlik çalışmalarına attı. Önümüzdeki birkaç yıl içinde Şam ve daha sonra Kudüs’e gitti.

İsa’nın öğretilerini yaymaya ve yeni başlayan Hristiyan topluluğuna destek vermeye çalıştığı Akdeniz havzasında çeşitli misyoner yolculuklar yaptı. Aziz Paul, tamamı Anadolu’da, Kıbrıs Adası, Pamphylia, Pisidia ve Lycaonia gibi birçok yeri ziyaret etti. Daha sonra İspanya’ya kadar batıya seyahat etti. Pisidia Antakyası, Ikonium, Lystra ve Derbe’de kiliseler kurdu. Daha sonra Efes’i müjde faaliyetinin merkezi yeri haline getirdi.

Atina ziyareti sırasında en unutulmaz ve iyi belgelenmiş konuşmalarından birini verdi; Aziz Paul sergilenen putperest tanrıların sayısı karşısında dehşete düştü. Kalabalığa konuşurken, putperest ibadetlerini eleştirdi:

Onları Atina’da bekleyen Pavlus, kenti putlarla dolu görünce yüreğinde derin bir acı duydu. Bu nedenle, gerek havrada Yahudiler’le ve Tanrı’ya tapan yabancılarla, gerek her gün çarşı meydanında karşılaştığı kişilerle tartışıp durdu. Epikürcü ve Stoacı bazı filozoflar onunla atışmaya başladılar. Kimi, “Bu lafebesi ne demek istiyor?” derken, kimi de, “Galiba yabancı ilahların haberciliğini yapıyor” diyordu. Çünkü Pavlus, İsa’yla ve dirilişle ilgili Müjde’yi duyuruyordu. Onlar Pavlus’u alıp Ares Tepesi Kurulu’na götürdüler. Ona, “Yaydığın bu yeni öğretinin ne olduğunu öğrenebilir miyiz?” dediler. “Kulağımıza yabancı gelen bazı konulardan söz ediyorsun. Bunların anlamını öğrenmek isteriz.”

Bütün Atinalılar ve kentte bulunan yabancılar, vakitlerini hep yeni düşünceleri anlatarak ve dinleyerek geçirirlerdi.

Pavlus, Ares Tepesi Kurulu’nun önüne çıkıp şunları söyledi: “Ey Atinalılar, sizin her bakımdan çok dindar olduğunuzu görüyorum. Ben çevrede dolaşırken, tapındığınız yerleri incelerken üzerinde,

BİLİNMEYEN TANRI’YA

diye yazılmış bir sunağa bile rastladım. Sizin bilmeden tapındığınız bu Tanrı’yı ben size tanıtayım.

“Dünyayı ve içindekilerin tümünü yaratan, yerin ve göğün Rabbi olan Tanrı, elle yapılmış tapınaklarda oturmaz. Herkese yaşam, soluk ve her şeyi veren kendisi olduğuna göre, bir şeye gereksinmesi varmış gibi O’na insan eliyle hizmet edilmez. Tanrı, bütün ulusları tek insandan türetti ve onları yeryüzünün dört bucağına yerleştirdi. Ulusların sürelerini ve yerleşecekleri bölgelerin sınırlarını önceden saptadı. Bunu, kendisini arasınlar ve el yordamıyla da olsa bulabilsinler diye yaptı. Aslında Tanrı hiçbirimizden uzak değildir. Nitekim, ‘O’nda yaşıyor ve hareket ediyoruz; O’nda varız.’ Bazı ozanlarınızın belirttiği gibi, ‘Biz de O’nun soyundanız.’

“Tanrı’nın soyundan olduğumuza göre, tanrısal özün, insan düşüncesi ve becerisiyle biçimlendirilmiş altın, gümüş ya da taştan bir nesneye benzediğini düşünmemeliyiz. Tanrı, geçmiş dönemlerin bilgisizliğini görmezlikten geldi; ama şimdi her yerde herkesin tövbe etmesini buyuruyor. Çünkü dünyayı, atadığı Kişi aracılığıyla adaletle yargılayacağı günü saptamıştır. Bu Kişi’yi ölümden diriltmekle bunun güvencesini herkese vermiştir.” (Elçilerin İşleri 17: 16 – 31)

Aziz Paul’un hizmeti genellikle zor ve tehlikeliydi, çoğu zaman hoş olmayan yanıtlarla karşılaştı. Çadır yapımcısı olarak çalışmaya devam ederek kendini maddi olarak destekledi.

Aziz Pavlus’un Öğretileri

Aziz Paul, sünnet ve kefaret yasası gibi eski Yahudi uygulamalarının Hıristiyanlar tarafından gerekli olmadığına karar verirken etkili oldu.

Aziz Paul, İsa Mesih’in doğumu, hizmeti, çarmıh ve dirilişiyle ilahi bir varlık olduğunu ve kurtuluşun sadece imanla sağlanabileceğini öğretti:

Herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı; İnsanlar İsa Mesih’te olan kurtuluşla, Tanrı’nın lütfuyla, karşılıksız olarak aklanırlar. (Romalılar 3: 23-24)

Aziz Paul kefaret teolojisinde kilit bir teologdu. Paul, Hristiyanların İsa’nın ölümü ve dirilişi aracılığıyla günahtan kurtulduğunu öğretti.

MS 57’de Kudüs’e vardığında, Yahudi geleneklerini reddetmesi konusundaki tartışmalara karıştı. Tutuklandı ve iki yıl boyunca Sezariye’de bir hapishanede tutuldu. Roma vatandaşı olarak hak iddia edebildiğinden, sonunda serbest bırakıldı.

Kalan yıllarını erken kiliseye mektup yazarak ve hizmet ederek geçirdi. Ölümü ile ilgili detaylar belirsiz. Ancak, gelenek onun İmparator tarafından kafasının kesilerek cezalandırıldığını anlatır.

Batı dünyasında, bazı yazıları şiirselliği ve gücü dolayısıyla sadece Hristiyanlık için değil ama dünya tarihi için de ikonik bir statüye sahiptir:

İnsanların ve meleklerin diliyle konuşsam, ama sevgim olmasa, ses çıkaran bakırdan ya da çınlayan zilden farkım kalmaz. Peygamberlikte bulunabilsem, bütün sırları bilsem, her bilgiye sahip olsam, dağları yerinden oynatacak kadar büyük imanım olsa, ama sevgim olmasa, bir hiçim. Varımı yoğumu sadaka olarak dağıtsam, bedenimi yakılmak üzere teslim etsem, ama sevgim olmasa, bunun bana hiçbir yararı olmaz. (1. Korintliler 13: 1 – 3)

Benzer Yazılar

Tövbe Nedir?


Tövbe kelimesi çoğunlukla hoşumuza gitmeyen bir kelimedir. Yanlış yaptığımızı, doğru yolda olmadığımızı, günahkâr olduğumuzu anlamamızı sağlar ve bu durumlar bizim için çok da pozitif…

Makaleyi Okuyun

Gerçek Sevgi


Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez. Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolay kolay öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz. Sevgi haksızlığa sevinmez,…

Makaleyi Okuyun