Babalar Günü


Babalar Günü

Geçtiğimiz gün Babalar Günü kutlandı. Kimisi  Babalar Günü’nü hatırlayıp babasına hediye aldı. Kimisi Babalar Günü’nü hatırlamadı ya da Babalar Günü’nün ne olduğu ilgilerini çekmedi. Kimisi ise sade bir şekilde babasını kutladı ve bir öpücüğü babasının yanağına kondurdu. Bende kardeşlerimle birlikte Babamın Babalar Günü’nü kutladım.

Bu kutlamalar, hediyeler vs. bunlar güzel şeyler, ama eğer Babalar Günü , Anneler Günü ya da hayatta yaptığımız diğer kutlamalar, sadece yapılması gereken bir görev halini aldıklarında; anlamlarını yitirirler. Babalar Günü’nün amacı – bana göre – bizleri büyüten, besleyen, iyi bir eğitim almamız için çabalayan, hastalandığımızda baş ucumuzda bekleyen, bizi hastaneye götüren ve bunun gibi bizim için daha bir sürü şey yapan babamıza teşekkürlerimizi ve şükranlarımızı sunmaktır.

İyi bir babanın çocukları için yapamayacağı hiçbir fedakarlık yoktur. Bunun gibi Tanrı’da bizimle aynı şekilde, benzer bir iletişime ve ilişkiye sahip olmak istiyor. İsa’da bu konuda şu noktalara değiniyor:

İsa Mesih’te Tanrı’ya seslenirken O’nu Baba olarak çağırdı.’İsa bundan sonra şöyle dedi: “Baba, yerin ve göğün Rabbi! Bu gerçekleri bilge ve akıllı kişilerden gizleyip küçük çocuklara açtığın için sana şükrederim.’’ (Matta 11:25)

İsa Öğrencilerine ve halka Tanrı’dan bahsederken onu bir baba olarak tanıttı.

“Aranızda hangi baba, ekmek isteyen oğluna taş verir? Ya da balık isterse balık
yerine yılan verir? Ya da yumurta isterse ona akrep verir? Sizler kötü yürekli
olduğunuz halde çocuklarınıza güzel armağanlar vermeyi biliyorsanız, gökteki
Baba’nın, kendisinden dileyenlere Kutsal Ruh’u vereceği çok daha kesin değil mi?” (Luka 11:11-13)

Son olarak, öğrencileri nasıl dua etmeleri gerektiğini sorduklarında, İsa şöyle cevap verdi:

İsa onlara, “Dua ederken şöyle söyleyin” dedi: “Baba, adın kutsal kılınsın. Egemenliğin gelsin. (Luka 11:2 )

İsa’nın öğretileri, tam anlamıyla yaşam değiştiren öğretilerdi. O insanların Tanrı ile olan ilişkilerinin dini ritüellerden ve ibadet şekillerinden çok daha derin ve eşsiz olduğunu gösterdi. Tanrı’nın isteği, O’nu bir çocuğun babayı tanıdığı gibi tanımamız ve baba ile çocuğu arasındaki ilişkide olduğu gibi, insanlarla sıcak ve sürekli bir ilişkiye sahip olmaktı.

Bu yüzden Tanrı bu konuda hiç bir Baba’nın  yapamayacağı bir fedakarlık yaptı. Adem ve Havva’nın itaatsizliği yüzünden bozulan ilişkiyi düzeltmek için biricik oğlu İsa Mesih’i dünyaya gönderdi (Yuhanna 3:16).

O günahlarımızın kefareti için Çarmıhta öldü ve kendisine iman eden herkese Tanrı’yla, Baba ile çocuğu arasındaki ilişki gibi bir ilişkiye sahip olacakları sonsuz bir hayat sundu. Bu büyük armağanı için Gökteki Babamızı yüceltip, O’nun bu armağanını büyük bir sevinçle kabul edebiliriz.

Esenlikler