Nefis


Nefis-Nefis insanı kötülüğe/günaha iten unsurdur.

Her insan kendini çok daha iyi, çok daha pak, çok daha doğru birisi olarak düşünebilir/düşleyebilir. Ama öyle bir türlü olmuyor, içinde kötülük, pislik, eğrilik buluyor. #Rom.7:14-23| Dolaysıyla nefs da insanın “içinde bulunan günah” olarak adlandırılır. Nefs insanı kötülüğe iter, onu hapseder, zapteder ve kirletir. Utancına boğduruyor ve insan ile Allah arasında bir perde oluşturuyor.

Nefs nereden kaynaklanır?
Allah sadece ve sadece iyidir. #Yak.1:17|, #1Yu.1:5|. Nefs Allah’ın Yaratılş tasarımının bir parçası değildir, çünkü onun yarattığı her şeyi iyidir #Yar.1:31|. Allah da hiç kimseyi kötüye imtihan etmez #Yak.1:13-17|.
Nefs ilk insanın Allah’a karşı isyan etmesinin bir sonucudur #Rom.5:12-21|.Nefs tohumu her insanın yüreğinde ta hayatın başlangıcından itibaren mevcuttur #Mez.51:4-5|. İnsan da günah işledikçe günahın kölesi oluyor #Yuh.8:34|. Bu kölelik hem cezadır hem de insanı er ya da geç Allah’a ve onun iyiliğine özlemeye itiyor #Rom.7:23-24|.

Nefsi Zaptetmek

Tevrat’ta insanın cennetten kovulduktan sonra verilen ilk buyruk nefsini zaptetme buyruğudur: #Yar.4:6-8|.Zebur’da Nefsi zaptetmek için Allah’ın insanın yüreğini yeniden Yaratması gerekli olduğunu işaret ediyor #Mez.51:10|.Peygamberler kitabında Allah’ın ta kendisi insanlara o yeni yürek vereceğini vaat ediyor. Bu vaadin iki tane ana unsuru var: Günahların bağışlanması ve Tanrı’nın insanların yüreğini Kutsal Ruh aracılığıyla yenilenmesi. #Hez.11:19-20|,#Hez.36:25-27|, #Yer.31:31-34|, #Zek.12:10-11,13:1|. Bu vaadi gerçekleşmek için günahsız Mesih’in kefil olarak insanılığın günah cezasını taşıyacağını yazıyorlar #Yşa.53:1-6| İncil bu vaat edilmiş Mesih’in Nasıralı İsa olduğunu açıklıyor. Çarmıhta ölüp üçüncü günde dirildi. Ona iman eden herkesin günahları bağışlayıp nefsin egemenliğinden kurtarıyor. #Yuh.8:34,36|. İman eden herkese yeni bir yürek verip Allah’ın egemenliğini görme ve girme hakkını verir #Yuh.3:3,5,15-16|.

Nefsi zaptetme/Tanrı’nın egemenliği İncil’in ana konusudur, müjdesi Tanrı’nın Egemenliğinin müjdesidir. Tanrı Mesih aracılığıyla insanların yüreklerinde kendi Egemenliğini kuruyor. Vaftiz olayı onu simgeler: Vaftiz edilenen kişi eski nefsin hükmünde olan hayatını Mesih’in ölümüne dayanarak bıraktığını ve yeni ve Tanrı’nın egemenliğinde olan bir hayat Mesih’in dirilişine dayanarak başladığını beyan ediyor #Rom.6:1-23|.

Nefs insan ile Allah arasında bir perde oluşturuyor. İnsan bundan dolayı Tanrı’nın gerçeklerini anlamaz, idrak bile edemez. #1Ko.2:14|. Her insan Tanrı’ya karşı ruhsal bağından yoksun (ölü) olarak bu dünyaya geliyor #Ef.2:1|. Her insan Allah’ın Yaratılışta kastettiği sevgi ile dolu, derin ve samimi ilişki özler, hayat boyunca arar ama her zaman sırdar ve bir perdenin arkasında olan bir şey olduğu hisseder.

Tevrat’ta bu ilginç olgu şöyle de gösteriliyor: Tanrı ilk günahından sonra Adem ve Havva’yı cennet bahçesinden kovdu ve yaşam ağacına giden yolunu onları için melekler (Keruvlar) aracılığıyla kapattı #Yar.3:24|, onları kendisinden uzaklaştırdı. Musa’nın zamanında bundan dolayı Tapınağın içerisini bu melekleri resmeden bir perde ile kapattı (#Çık.26:31-32|). Perdenin arkasına ancak yılda bir sefer, Muharrem ayının Aşure gününde (#Lev.23:27|) başkahin girebilirdi. Elinde günahın cezasını simgesel olarak taşıyan günah kurbanın kanı olmalıydı. #Lev.16:2-34|.

İncil’de okuyoruz ki İsa Mesih öldüğü zaman bundan dolayı o perde yukarıdan, aşağıya yırtıldı. #Mat.27:50-51|
Bir insan bu perde kaldıran, günah kurbanı olan Mesihi ne zaman bulursa o zamanda Kutsal Ruh aracılığıyla nefs perdesi kaldırılır: #2Ko.3:15-18|, Tanrı ile derin, samimi ve sevgi ile dolu ilişkiye girer.