Adem ve İlk Günah


Adem ve İlk Günah-“İlk Günah (Doğuştan Gelen Günah Eğilimi)” yada “Müslüman olarak Doğmak”

Hristiyan inancına göre: “Adem işlediği günahıyla, ilk insan olarak, Tanrı’dan almış olduğu kutsallığı ve doğruluğu yalnızca kendi için değil bütün çocukları olan insanlık için de kaybetmiş oldu.”

Adem ve Havva günahlarıyla yaralanmış olan ve bundan dolayı ilk kutsallığından ve doğruluğundan mahrum kalan bu fıtratlarını nesillerinede aktardılar. Bu yüzden hepimiz “günaha meyilimli bir fıtrat taşıyoruz. Zaten dünya da hiç kimse “ben günahsızım” diyemediği gibi “Adem’in yada Havva’nın yerinde olsam ben o günahı işlemezdim” diyemez.

Hepimiz günahkarız.
Kutsal kitap bize bu ilk günah yüzünden ölümün insanlığa girdiğinden bahseder.
“İyiyi ve kötüyü bilme ağacından kesinlikle yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün” (Yaradılış 2:17)

Yani, Tanrı’nın huzurunda, Aden bahçesinde yaratılan Adem ve Havva, iyiyi ve kötüyü bilmekte Tanrı gibi olmak umuduyla, Tanrı’nın yasakladığı ağacın meyvesinden yediler ve ceza olarak bu bahçeden kovuldular. Ve “ölüm” insanlığa girdi.

İslam da ise “ilk günah” konusu bu şekilde ele alınmaz. İslam’a göre Adem ve Havva cennette (Aden bahçesi değil göklerde bir yer) yaratılmışlardır ve günahlarından dolayı ceza olarak cennetten kovulup dünyaya indirilmişlerdir. İslami geleneğe göre Adem ve Havva tövbe etmişlerdir ve tövbeleri kabul edilmiştir. Burada tabi ki akla şu soru gelmektedir: “Eğer Adem ve Havva affedildilerse neden tekrar cennete konulmamışlardır?”

Yine islami inanışa göre hiçbir çocuk, anne yada babasının günahını taşıyamayacağından ötürü (ki bu hristiyanlıkta da böyledir); müslümanlar hristiyanlıktaki bu ilk günahın fıtratı yaralaması ve bunun nesillere aktarılması inancını yadırgarlar. Burada akla gelen soru ise şudur: “eğer ben bu günahın etkisini taşımıyorsam, eğer yaralı ve günaha meyilli bir fıtratım yoksa, bu günahtan sadece Adem ve Havva cezalandırılacak olsalardı, Tanrı’nın Adem ve Havva’nın ilk çocuklarını alıp cennete tekrar koyması ve bizimde şu an cennette olmamız gerekmez miydi?”

Hristiyanlıktaki bu inanış şu şekilde yanlış anlaşılmaması gerekmektedir: “Hristiyanlar bebeklerin yada çocukların şeytani olduğuna yada günahkar olduklarına inanmazlar. Ama günaha meyilli bir fıtratta olduklarına inanırlar. Zaten dediğimiz gibi hiçbir yetişkin ‘günahsız’ olduğunu iddia edemez.” Rab İsa da defalarca küçük çocukları kucaklamış ve “Size doğrusunu söyleyeyim, yolunuzdan dönüp küçük çocuklar gibi olmazsanız, Göklerin Egemenliğine asla giremezsiniz” (Matta 18:2) gibi ayetlerle yetişkinleri çocuk masumiyetine dönmeye davet etmiştir.